Zmiany w sposobie reagowania na bodźce otoczenia są często zauważalne dopiero w codziennych, powtarzalnych sytuacjach, kiedy widać, jak organizm radzi sobie z dźwiękami, ruchem czy dotykiem. W takich ustaleniach integracja sensoryczna opisywana jest jako proces łączenia informacji płynących z różnych zmysłów i nadawania im znaczenia w układzie nerwowym. W praktyce nie zawsze przebiega to w sposób równy, ponieważ różnorakie osoby mogą zupełnie inaczej odbierać te same bodźce, co wpływa na ich zachowanie w środowisku domowym, szkolnym czy społecznym.
Często dopiero obserwacja dłuższego odcinka czasu pozwala zauważyć powtarzające się wzorce reakcji.
W kontekście edukacyjnym i szkoleniowym pojawia się pojęcie akademia integracji sensorycznej, które odnosi się do miejsca lub struktury przekazywania wiedzy związanej z tym obszarem. W praktyce tego typu środowiska zajmują się zarówno omawianiem teorii, jak i analizą przykładów z normalnego funkcjonowania (źródło informacji: zapis na studia integracja sensoryczna). Ważnym elementem jest tu umiejętność łączenia wiedzy ogólnej z obserwacją konkretnych sytuacji, ponieważ dopiero takie ranking daje możliwość lepiej zrozumieć, jak przebiega przetwarzanie bodźców w różnorakich ustaleniach. Z doświadczenia wynika, że sama teoria bez odniesienia do praktyki na prawdę często pozostaje zbyt abstrakcyjna, aby całkowicie oddać złożoność tego procesu.
W zwyczajnym funkcjonowaniu dzieci i dorosłych trudności w obszarze integracji sensorycznej mogą przejawiać się w bardzo różny sposób, od nadwrażliwości na dźwięki po potrzebę intensywniejszych bodźców ruchowych. W praktyce oznacza to konieczność zwracania sugestie na najmniejsze elementy, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się nieistotne. Na prawdę bardzo często dopiero porównanie kilku obserwacji daje możliwość zauważyć powtarzający się schemat zachowań (warto sprawdzić: terapia integracja sensoryczna dla nauczycieli). Takie podejście wymaga cierpliwości i systematyczności, ponieważ pojedyncze sytuacje nie za każdym razem dają pełny obraz.
W miarę zdobywania doświadczenia coraz wyraźniej widać, że integracja sensoryczna nie jest zjawiskiem jednorodnym i może podmieniać się w zależności od warunków otoczenia a także indywidualnych cech osoby. Różnice w reakcjach bywają subtelne, ale mają znaczenie w powszechnym funkcjonowaniu, zwłaszcza w sytuacjach wymagających koncentracji albo przebywania w środowisku o ogromnej liczbie bodźców. Z tego powodu analiza zachowań w tym obszarze opiera się na długotrwałej obserwacji i porównywaniu różnych sytuacji, a nie na pojedynczych przypadkach.
Warto zobaczyć: certyfikowane gabinety integracji sensorycznej.